Coaching to rozmowa.

Występują w niej dwie strony: coach i coachowany.  Zachodzi pytanie, kto ustala cel rozmowy, kto ustala jej format i sposób przeprowadzenia. Coaching to rozmowa, w której cel jest zawsze ustalany przez coachowanego. Istotą tej rozmowy jest to, aby koncentrować się na tym, co jest ważne dla coachowanego, a nie dla coacha. Cel rozmowy powinien być ustalony jak najszybciej po rozpoczęciu sesji i odpowiedzialność za to, że ten cel jest jasno postawiony spoczywa na coachu. Drugim ważnym elementem, który będzie decydował o skuteczności sesji coachingowej to określenie, co będzie sukcesem tej rozmowy, jakie efekty pokażą coachowanemu, że ta rozmowa była dla niego wartościowa.

Coaching jest rozmową, która ma swoją określoną strukturę, a więc można w nim wydzielić pewne fazy. Na ogół rozmowę rozpoczyna się od pytania do coachowanego, z jakim tematem, problemem lub wyzwaniem przychodzi. W tej pierwszej części rozmowy coachowany powinien powiedzieć na tyle dużo, aby coach zorientował się, o czym będzie rozmowa, na ile jest to zagadnienie szerokie, na ile specyficzne, operacyjne i jaka jest głębia problemu? Bardzo często w tej fazie coach „drąży” temat dopytując się, o co chodzi, na czym polega wyzwanie, w czym jest problem. W tej fazie stara się - poprzez swoje pytania, doprowadzić do tego, że coachowany dobrze zrozumie naturę swojego problemu lub też wyzwania - tego, z czym przychodzi na rozmowę coachingową.

Kolejna faza to sprowokowanie coachowanego do wyobrażenia sobie „wymarzonej przyszłości”. W tej fazie, która jest bardzo ważna dla sukcesu całej rozmowy coachingowej, celem jest spowodowanie, aby coachowany oderwał się od myślenia o problemie, niemożności, o swoich ograniczeniach i pozwolił swojej wyobraźni poszybować w kierunku tego jak chciałby, żeby było. „Wymarzona przyszłość” staje się dla dalszej części rozmowy latarnią morską wskazującą kierunek, cel do którego coachowany chce dojść. Coaching prowadzi coachowanego do tej przyszłości.

Kiedy coachowany ma dobre zrozumienie sytuacji „tu i teraz” oraz zwizualizowaną wymarzoną przyszłość - punkt docelowy, rozpoczyna się faza szukania możliwości.

Coaching to szukanie możliwości!

Ta faza pozytywnie zmienia energię coachowanego, gdyż daje mu szansę zobaczenia, że w jego sytuacji są możliwości. Bywa tak, że nie są to jeszcze możliwości, a tylko opcje pokazujące coachowanemu, że jego sytuacja nie jest bez wyjścia. Na tym etapie istotne jest, żeby coach w taki sposób prowadził rozmowę i motywował coachowanego do poszukiwań, aby coachowany wygenerował sam z siebie co najmniej trzy opcje lub możliwości jak przejść od punktu A – teraźniejszości, do punktu B – „wymarzonej przyszłości”. Dobrze jest, jeśli tych opcji będzie jeszcze więcej - wtedy mając paletę możliwości można przejść do wyboru tego rozwiązania, które według coachowanego będzie dla niego najlepsze. 

Coach powinien w taki sposób zadawać pytania i prowadzić rozmowę, aby coachowany dobrze zrozumiał uwarunkowania i konsekwencje rozwiązania, które wybiera. Mając wybrane rozwiązanie można przejść do planu działań - co coachowany zrobi i na kiedy.

Coaching zawiera planowanie działań.

Istotna jest perspektywa krótkoterminowa, aby zaplanowane działania rozpoczynały się nieomal natychmiast po zakończeniu sesji. Całą rozmowę podsumowuje coachowany – mówi o tym co z niej wynosi, co było dla niego/dla niej wartościowego i jakie działania postanawia wdrożyć.

Istotą rozmowy coachingowej są pytania zadawane przez coacha. Ich celem jest pogłębienie zrozumienia przez coachowanego oraz zachęcenie go do odkrywania nowych opcji, nowych możliwości.

Drugim ważnym elementem, ważną umiejętnością po stronie coacha jest słuchanie. Słuchać, słyszeć i usłyszeć to, co „siedzi w” coachowanym, co dla niego stanowi problem, wyzwanie, ale też, co dla niego jest opcją, możliwością, rozwiązaniem.

Ważnym elementem rozmowy coachingowej jest cisza. Cisza, która następuje po pytaniu coacha jest dowodem na to, że coachowany pracuje, analizuje, prowadzi proces myślowy pomagający mu przekroczyć swoje bariery, ograniczenia, poczucie niemożności lub nieumiejętności. W całej rozmowie decyzję o tym, o czym rozmawiamy oraz w jakim kierunku idzie poszukiwanie rozwiązań, a także jakie rozwiązania będą wybrane decyduje coachowany.

Coaching to słuchanie, pytania i cisza, w której coachowany pracuje nad znalezieniem odpowiedzi.

Rolą coacha jest zapewnienie, aby coaching przebiegał w sposób wartościowy dla coachowanego, aby nie był narzekaniem lub nie kończył się brakiem rozwiązań czy też brakiem planu działań. Coach odpowiada za efektywność i efekty rozmowy, coachowany decyduje o czym prowadzona jest rozmowa i do czego ta rozmowa ma doprowadzić. Warto pamiętać, że sama rozmowa coachingowa nie wystarczy, aby zagwarantować zmianę lub rozwój po stronie coachowanego.  Plan działań, którym kończy się rozmowa jest swego rodzaju pracą domową coachowanego. Realizacja tej pracy będzie przenosić coachowanego od punktu A, gdzie jest w tej chwili do punktu B, który sobie wymarzył i który sobie zaplanował.

Fenomen coachingu polega na tym, że w trakcie rozmowy budowane jest zrozumienie, motywacja, pomysły i plan działań, zaś pomiędzy sesjami następuje działanie po stronie coachowanego.  Elementy te łącznie prowadzą do przemiany i do rozwoju coachowanego. Ponieważ działania te i sama zmiana są w pełni zgodne z intencją, chęcią i potencjałem coachowanego - tak więc w największym stopniu wykorzystują jego możliwości i w efekcie dają dużo głębsze zmiany oraz dużo szybszy rozwój, niż szkolenia lub doradztwo.

Coaching w zarządzaniu (1)

Coaching w zarządzaniu (2)

Coaching w biznesie

Coaching życiowy

Coaching telefoniczny

Coaching - moje zasady